Film È stata la mano di Dio zauzima posebno mjesto u opusu talijanskog redatelja Paolo Sorrentino jer predstavlja jasan odmak od njegove ranije estetike prema intimnijem, autobiografskom izrazu. Dok su njegova prethodna djela, poput La grande bellezza, bila obilježena vizualnim spektaklom, ironijom i kritikom društvene elite, ovaj film donosi suzdržaniji, ali emocionalno dublji pristup. Sorrentino ovdje više nije distancirani promatrač dekadentnog društva, već sudionik vlasti