Predstava Vanja (2024) nastala prema drami Ujak Vanja Antona Pavloviča Čehova u režiji Sama Yatesa i adaptaciji Simona Stephensa, predstavlja radikalnu redateljsku intervenciju u kanonski dramski tekst koja se ne temelji na interpretativnoj vjernosti nego na ontološkoj reorganizaciji kazališnog događaja. Ova inscenacija ne problematizira Čehova kao autora psihološkog realizma već ga koristi kao strukturalni rezervoar afekata odnosa i diskurzivnih napetosti koje se kroz redate